1. let the right one in - tomas alfredson
2. the return -andrei zvyagintsev
3. a history of violence - david cronenberg
4. σπιρτοκουτο - γιαννης οικονομιδης
5. no country for old men - ethan & joel coen
6. 4 months, 3 weeks & 2 days - cristian mungiu
7. elephant - gus van sant
8. mulholland dr. - david lynch
9. the brown bunny - vincent gallo
10.spirited away - hayao miyazaki
11.battle royale - kinji fukasaku
12. talk to her - pedro almodovar
13. grizzly man - werner herzog
14. lilya 4 ever - lukas moodysson
15. the woodsman - nicole kassell
16. κυνοδοντας - γιωργος λανθιμος
17. into the wild - sean penn
18. the magdalene sisters - peter mullan
19. ο βασιλιας - νικος γραμματικος
20. nine queens - fabian bielinsky
f.b.
8 comments:
Δεν είμαι σίγουρος απόλυτα για το σπιρτόκουτο. Πιστεύω πως ο σκηνοθέτας έκανε κάτι ακραίο για να κάνει το ακραίο. Πρωτοπορία για την πρωτοπορία. Δε λέω πως δεν αντανακλά μια σύγχρονη μικροαστική μιζέρια, αλλά φαίνεται σε πολλές σκηνές ότι η ένταση των φωνών και το βρισίδι όχι μόνο δεν υπακούει στην πλοκή αλλά μάλιστα έρχεται και εναντίον της. Δε μπορείς να παρακολουθήσεις τα γεγονότα γιατί έχεις τύπους που ουρλιάζουν και βρίζουν απλά και μόνο επειδή ο σκηνοθέτης αποφάσισε να κάνει μια ταινία «γροθιά στο κατεστημένο και στους καλούς τρόπους». Είναι λίγο αφύσικο, πως να το πω. Ακόμα και για την ακραία περίπτωση της μικροαστικής αυτής σαπίλας.
Από τις υπόλοιπες το Mullholland Drive μου άρεσε πολύ, όπως μάλλον και οτιδήποτε φτιάχνει αυτός ο άνθρωπος, και ...πολλές θα προσπαθήσω κάποια στιγμή να τις δω!
θα ψάξω να δω όσες δεν έχω δει.
πάντως προσωπικά θεωρώ ότι η δεκαετία αυτή ήταν φτωχή και μετα βιας θα έφτιαχνα μια δεκάδα ταινιών.
Έχω 20δα, να την πω;
Θα την πω...
High fidelity – Steven Frears (2000)
Φτηνά τσιγάρα – Ρένος Χαραλαμπίδης (2000)
Amelie – Jean-Pierre Jeunet
(2001)
Habla con ella – Pedro Almodovar (2002)
Dolls – Takeshi Kitano
(2002)
Goodbye Lenin – Wolfgang Becker (2003)
Lost in translation – Sofia Coppola
(2003)
Cofee and cigarettes – Jim Jarmusch
(2003)
Spring, summer, fall, winter and spring – Kim Ki-Duk
(2003)
Old boy – Chan Wook Park
(2003)
Adam’s apples – Anders Thomas Jensen
(2005)
Match point – Woody Allen
(2005)
The life of others - Florian Henckel von Donnersmarck
(2006)
The science of sleep – Michel Gondry
(2006)
Babel - Alejandro Gonzales Inarritu
(2006)
2046 – Wong Kar-Wai
(2006)
Lars and the real girl – Craig Gillespie
(2007)
Le scaphandre et le papillon – Julian Schnabel
(2007)
The edge of heaven – Fatih Akin (2007)
Lemon tree – Eran Riklis
(2008)
:) :) :)
χζ,
το σπιρτοκουτο ειναι απο τις ταινιες που μπορω να δω και να ξαναδω.βρωμαει ελλαδα.
ψυχοθεραπεια.ξανα και ξανα απεναντι σ'αυτο που σε πονα περισσοτερο.
ολες αυτες οι ταινιες εχουν αφησει κατι μεσα μου.με μετατοπισαν.
δεσποινα,
πηγαινοντας σινεμα ολο και περισσοτερο χρονο με το χρονο μπορω να πω πως ειμαι ενθουσιασμενος με τις νεες ταινιες. δεν ειναι "λιγοτερες" αλλα "αλλες" σε σχεση με το παρελθον.
περιμενω να δεις καποιες και να τα ξαναπουμε.
νομι,
3-4 θα μπορουσα να τις εχω κι εγω.καποιες απ' αυτες δεν ειδα.ωραια λιστα παντως.δεν περιμενα κατι διαφορετικο απο εσενα.
:)
βλέπω διαρκώς ταινίες που θα μου ήταν αρκετό να τις δω στο video. μπορώ ίσως να φτιάξω μια δεκάδα αλλά από αυτή την δεκάδα ελάχιστες -ίσως και καμία - δεν θα προστεθεί στις 10 πιο αγαπημένες μου.
ετσι μενουμε πισω ομως.
αντι να δουμε καθαροτερα μπροστα.
αυτό το μπροστά δεν υπάρχει αν δεν κοιτάς πίσω.
αυτό το πίσω δεν είναι της μόδας.
έτσι... για να νομίζουμε ότι εξελισσόμαστε.
αυτή είναι η πολυτέλεια μιας γεννιάς (της δικιάς μας)που γεννήθηκε σε ευημερεία.
η αισιοδοξία γεμίζει τα ταμεία.
βλέποντας τα αστεράκια που βάζει ο κόσμος πχ στο "αθηνόραμα" παρατηρώ ότι τις πεισσότερες φορές λείπουν οι μεσαίες κατατάξεις. όλα είναι ή του ύψους ή του βάθους. έχουμε ανάγκη να βαφτίζουμε κάτι αριστούργημα; ή να το θάβουμε; δεν υπάρχουν μέτριες ταινίες; είναι κακό μια ταινία να είναι απλά καλή; αυτό λέω κι εγώ. οι περισσότερες ταινίες που βλέπω είναι απλά καλές ή ενδιαφέρουσες. κάποιες αδιάφορες ή κακοσκηνοθετημένες. κάποιες με σπουδαία σκηνοθεσία αλλά (για εμένα) με τέτοια απουσία νοήματος που λέω - κρίμα τέτοιος σκηνοθέτης.
το τελευταίο για το "no country for old men - ethan & joel coen".
έχω γίνει αυστηρή. αλλά αυτό είναι καλό για το "μπροστά"
σε αρκετα δε θα συμφωνησω.
στους κοεν εγω το' πιασα το νοημα.
;) ;)
Post a Comment